రాజస్థాన్‌లో మరో నిర్భయ ఘోరం: చిన్నారుల రక్షణకు కఠిన చర్యలు తక్షణ అవసరం

దేశంలో ఆడపిల్లల భద్రత ఎంతటి దయనీయ స్థితిలో ఉందో చాటిచెప్పే మరో ఘోర పైశాచిక ఉదంతం రాజస్థాన్‌లో వెలుగుచూసింది. జూన్ 18, 2026 న రాజస్థాన్‌లోని శ్రీనగర్ జిల్లాలో ఇంటికి వెళ్లాలని ఆటో ఎక్కిన 13 ఏళ్ల బాలిక నరకయాతన అనుభవించింది. ఆటో డ్రైవర్ సదరు బాలికను సురక్షితంగా ఇంటికి చేర్చాల్సింది పోయి, ‘హోటల్ జాయ్ ఇన్’ యజమాని మయాంక్ సైన్‌కు కేవలం రూ. 50 వేలకు అమ్మేశాడు. మానవత్వం లేని ఆ మృగం అక్కడితో ఆగకుండా వివిధ హోటళ్లలో దాదాపు 30-32 మంది మానవ మృగాలకు ఆ చిన్నారిని అప్పగించాడు.

ఐదు రోజుల పాటు సాగిన పైశాచికత్వం

ఆ పసిపాపపై ఐదు రోజుల పాటు వరుసగా సామూహిక అత్యాచారాలు జరిగాయి. ఆ చిన్నారుల హక్కుల హననానికి పరాకాష్టగా నిలిచేలా, ఆ పాప చేతులు కట్టేసి, బలవంతంగా మద్యం తాగించి నరకం చూపించారు. బాలిక అరుపులు, భీతావహమైన బాధ, దుఃఖం అక్కడ ఉన్న ఏ ఒక్క మృగాన్నీ కరిగించలేకపోయాయి. జూన్ 22న పోలీసులు సమాచారం అందుకుని సదరు హోటల్‌పై దాడి (రైడ్) చేసినప్పుడు ఆ బాలిక అపస్మారక స్థితిలో లభ్యమైంది. ప్రస్తుతం ఆ పాపను రక్షించి ఆసుపత్రిలో చేర్చి అత్యవసర వైద్యం, కౌన్సిలింగ్ అందిస్తున్నారు. ఈ ఘాతుకంపై పోక్సో (POCSO) చట్టం కింద కేసు నమోదైంది.

భయపెడుతున్న దేశీయ రికార్డులు

2012లో జరిగిన నిర్భయ ఘటన ఇంకా కళ్లముందే కదలాడుతుండగా, ఈ సంఘటన మరో నిర్భయ కేసును గుర్తుచేస్తోంది. కానీ ఇది ఒక్క కేసు మాత్రమే కాదు. నేషనల్ క్రైమ్ రికార్డ్స్ బ్యూరో (NCRB) నివేదికల ప్రకారం భారతదేశంలో ప్రతి సంవత్సరం 1 లక్షకు పైగా పోక్సో కేసులు నమోదవుతున్నాయి. అంటే రోజుకు సగటున 100 నుండి 120 మంది బాలికలపై దేశంలో లైంగిక దాడులు జరుగుతున్నాయి. దేశంలో పిల్లలపై జరిగే లైంగిక దాడుల్లో రాజస్థాన్ మొదటి వరుసలో ఉండగా, ఉత్తరప్రదేశ్, మహారాష్ట్ర, మధ్యప్రదేశ్ మరియు ఢిల్లీ రాష్ట్రాలలో ఈ ఘోరాలు అత్యధికంగా చోటుచేసుకుంటున్నాయి.

అంతర్జాతీయంగా నేరాల సరళి

ప్రపంచవ్యాప్తంగా సామూహిక అత్యాచారాలు, మానవ అక్రమ రవాణా (హ్యూమన్ ట్రాఫికింగ్) సమస్యలను విశ్లేషిస్తే.. భారతదేశం, పాకిస్తాన్, బంగ్లాదేశ్, దక్షిణాఫ్రికా, బ్రెజిల్, మెక్సికో మరియు ఐరోపాలోని కొన్ని ప్రాంతాలలో ఈ నేరాల రేటు ఎక్కువగా ఉంది. దీనికి భిన్నంగా ఐస్లాండ్, డెన్మార్క్, నార్వే, స్వీడన్, ఫిన్లాండ్, జపాన్, సింగపూర్ మరియు స్విట్జర్లాండ్ వంటి ఉత్తర ఐరోపా, ఆసియా దేశాలలో చిన్నారులపై క్రైమ్ రేట్ దాదాపు ‘జీరో’ అని చెప్పుకోవచ్చు. బలమైన చట్టాలు, త్వరితగతిన న్యాయం, నిరంతర సీసీటీవీ పర్యవేక్షణ, చిన్న వయసు నుంచే లైంగిక విద్య (Sex Education) అందించడం వల్ల ఆ దేశాలు సురక్షితంగా ఉన్నాయి.

నేరాల పెరుగుదలకు మానసిక కారణాలు

ఇంతటి క్రూరత్వానికి దారితీస్తున్న కారణాలను పరిశీలిస్తే, మొదటిగా నేరగాళ్లలోని తీవ్రమైన మానసిక రుగ్మతలు కనిపిస్తాయి. చిన్నపిల్లలతో లైంగిక సంపర్కం కోరుకునే ‘పెడోఫిలియా’ అనే వ్యాధి సమాజానికి శాపంగా మారింది. దీనితో పాటు ఇతరుల బాధను చూసి కరగని ‘ఎంపతీ లోపం’ (కరుణ లేకపోవడం) మరియు బలహీనులపై హింస గురిచేసి తామే బలవంతులమని భావించే వికృత ‘పవర్ ఫీలింగ్’ మానసిక స్థితి నేరాలకు పురిగొల్పుతోంది.

సామాజిక విలువల పతనం

మహిళలను, బాలికలను మనుషులుగా కాకుండా కేవలం శారీరక సుఖాన్ని ఇచ్చే వస్తువులుగా చూసే సామాజిక దృక్పథం ఇందుకు మరో ప్రధాన కారణం. ఇంటర్నెట్‌లో అందుబాటులో ఉండే పోర్నోగ్రఫీ, హార్డ్‌కోర్ అశ్లీల కంటెంట్‌ను విపరీతంగా చూడటం వల్ల, నిజ జీవితంలో కూడా అలాగే ప్రవర్తించాలనే విపరీత ధోరణి నేరస్థుల్లో పెరుగుతోంది. అదనంగా డ్రగ్స్, మద్యం మరియు ఇతర మత్తు పదార్థాలకు బానిసలుగా మారిన యువత తమ విచక్షణను పూర్తిగా కోల్పోయి చిన్నారులపై దాడులకు తెగబడుతున్నారు.

వ్యవస్థాగత లోపాలు మరియు మౌనం

ప్రస్తుత రక్షణ వ్యవస్థలోని లోపాలు స్పష్టంగా కనిపిస్తున్నాయి. నేరం చేసినా శిక్ష పడటానికి సంవత్సరాలు పడుతుందనే ధీమా, న్యాయ ప్రక్రియలోని లొసుగులు, పోలీసు నిఘా లోపం నేరగాళ్లకు వరంగా మారాయి. హోటళ్లు, రవాణా వ్యవస్థలపై సరైన నియంత్రణ లేకపోవడం, బాలల రక్షణ విభాగాలు పూర్తిగా బలహీనపడటం వ్యవస్థాగత విఫలతకు అద్దం పడుతోంది. వీటన్నింటికీ తోడు సమాజంలో పెరుగుతున్న “నాకెందుకులే” అనే మౌనం, ఉదాసీనత నేరస్థుల ధైర్యాన్ని మరింత పెంచుతోంది.

తక్షణ పరిష్కార మార్గాలు

ఈ సమస్యలు పునరావృతం కాకుండా ఉండాలంటే తక్షణమే కఠినమైన చర్యలు చేపట్టాలి. పోక్సో నిందితులకు త్వరితగతిన మరణశిక్ష లేదా జీవిత ఖైదు వంటి కఠిన శిక్షలు పడేలా ఫాస్ట్ ట్రాక్ కోర్టుల సంఖ్యను విపరీతంగా పెంచాలి. పాఠశాల స్థాయి నుంచే తప్పనిసరిగా శాస్త్రీయమైన సెక్స్ ఎడ్యుకేషన్ అందించాలి. బాలికలలో ఆత్మవిశ్వాసాన్ని పెంపొందించడంతో పాటు, ఆత్మరక్షణ కోసం కరాటే వంటి విద్యలను పాఠశాలల్లోనే నేర్పించాలి.

నిఘా వ్యవస్థ బలోపేతం

రక్షణ వ్యవస్థను ఆధునీకరించాల్సిన అవసరం ఎంతైనా ఉంది. నగరాలు, గ్రామాలు అనే తేడా లేకుండా నిరంతరం సీసీటీవీ పర్యవేక్షణ ఉండాలి. ముఖ్యంగా పబ్లిక్ ట్రాన్స్‌పోర్ట్ కింద నడిచే ఆటోలు, క్యాబ్‌లు, బస్సులు మరియు లాడ్జీలపై నిరంతర పోలీసు నిఘా ఉంచాలి. సమాజం తన మౌనాన్ని వీడి, బాధితులకు అండగా నిలబడాలి. రాజస్థాన్ ఉదంతంలో సదరు చిన్నారికి పూర్తి న్యాయం జరిగే వరకూ మనమంతా ఒకే గళంతో పోరాడాలని బాలల హక్కుల సంఘం పిలుపునిస్తోంది.

సమీక్ష – కంట్రోల్ చేయడానికి తీసుకోవాల్సిన చర్యలపై ఆలోచనలు:

చిన్నారులపై జరిగే ఇటువంటి క్రూరమైన నేరాలను అరికట్టడానికి కేవలం చట్టాలు మాత్రమే సరిపోవు. ప్రజల ఆలోచనా విధానంలో మార్పు రావాలి.

• లైసెన్స్ అండ్ వెరిఫికేషన్: ఆటో, క్యాబ్ డ్రైవర్లకు మరియు హోటల్ సిబ్బందికి ఖచ్చితమైన పోలీస్ వెరిఫికేషన్, బయోమెట్రిక్ గుర్తింపు తప్పనిసరి చేయాలి.
• డిజిటల్ ట్రాకింగ్ యాప్స్: ప్రభుత్వ రవాణా వ్యవస్థలన్నింటికీ జీపీఎస్ (GPS) ట్రాకింగ్ మరియు అత్యవసర సమయాల్లో ప్రయాణికులు నొక్కేందుకు ‘పానిక్ బటన్’ సదుపాయాన్ని విధిగా అమలు చేయాలి.
• కమ్యూనిటీ పోలీసింగ్: ప్రతి ఏరియాలో స్థానికులతో కూడిన బాలల రక్షణ కమిటీలను వేసి, అనుమానాస్పద కదలికలపై నిఘా ఉంచేలా వ్యవస్థను బలోపేతం చేయాలి.

అనూరాధ రావు
బాలల హక్కుల సంఘం